GLOSSARY

هضم کربوهیدرات (Carbohydrate Digestion) پردازش کربوهیدرات‌های نیازمند شکستن تا محصولات مناسب جذب است؛ قند تک‌واحدی و نشاسته از یک نقطه آغاز نمی‌کنند.

نشاسته با آمیلاز به قطعات کوچک‌تر می‌شکند و آنزیم‌های حاشیه مسواکی مرحله نهایی تولید قندهای قابل‌جذب را کامل می‌کنند. آمیلاز همه شاخه‌ها و همه انواع فیبر را نمی‌شکند. قند ساده از قبل کوچک است، ولی دی‌ساکارید هنوز به آنزیم مناسب نیاز دارد. در ورزش، سرعت دریافت و ترکیب کربوهیدرات با تحمل هماهنگ می‌شود؛ نام «پیچیده» به‌تنهایی سرعت هضم را مشخص نمی‌کند.

لاکتاز لاکتوز را به گلوکز و گالاکتوز می‌شکند و سوکراز از سوکروز گلوکز و فروکتوز می‌سازد. فعالیت مالتاز در مجموعه‌های آنزیمی حاشیه مسواکی به آزادشدن گلوکز کمک می‌کند؛ ایزومالتاز برای برخی پیوندهای شاخه‌ای اهمیت دارد. این فعالیت‌ها مکمل هم‌اند، نه نام‌های قابل‌جایگزینی هر آنزیم. تحمل یک قند، سالم یا ناسالم بودن تمام کربوهیدرات‌ها را تعیین نمی‌کند.

آنزیم‌های حاشیه مسواکی روی سطح رو به لومن سلول روده به تکمیل هضم کمک می‌کنند؛ همه آنزیم‌های گوارش آزاد در شیره شناور نیستند. محصولات کوچک سپس از مسیر مناسب وارد سلول می‌شوند. کمبود یک فعالیت آنزیمی ممکن است تحمل ماده خاصی را تغییر دهد، اما علائم مشترک‌اند؛ یک ناراحتی پس از وعده، مشخص نمی‌کند کدام آنزیم یا ناقل مشکل دارد.