تعادل کلسیم و فسفر
مواد معدنی و الکترولیت‌ها
تعادل کلسیم و فسفر (Calcium–Phosphorus Balance) ارتباط تنظیمی و کفایت هر دو عنصر در بدن است؛ یک نسبت خوراکی به‌تنهایی سلامت استخوان را تضمین نمی‌کند.
هرمون پاراتیروئید، ویتامین D فعال، کلیه و استخوان در نگه‌داشتن کلسیم خون نقش دارند. در دریافت ناکافیِ طولانی ممکن است خون طبیعی بماند و بخشی از هزینه بر استخوان وارد شود. بنابراین تعادل مثبت یا منفی کلسیم با یک آزمایش سرم تعیین نمی‌شود. تغییرات رشد، بارداری، بیماری و وضعیت هورمونی اهمیت دارند؛ نسبت کلسیم و فسفر به‌تنهایی جای ارزیابی کفایت هرکدام را نمی‌گیرد.
روده، کلیه و استخوان همراه هورمون‌هایی مانند پاراتیروئید و FGF23 در تنظیم فسفات شرکت می‌کنند. بخشی از فسفر در بافت و استخوان است و غلظت سرم همه ذخیره را نشان نمی‌دهد. تغییر غذا، دفع کلیوی و انتقال به سلول می‌توانند بر نتیجه اثر بگذارند. نسبت کلسیم و فسفر را بدون توجه به مقدار واقعی هرکدام و بیماری زمینه‌ای، هدف عددی مستقل برای ورزشکار نمی‌سازیم.
بیشتر کلسیم بدن در استخوان و دندان است و بخش کوچکی در پیام‌رسانی، انقباض، ترشح و انعقاد کار می‌کند. استحکام استخوان تنها به یک ماده وابسته نیست؛ انرژی کافی، پروتئین، ویتامین D، هورمون‌ها و بار مکانیکی نیز نقش دارند. برای ورزشکار با خطر آسیب استرسی، نگاه به کل الگوی تغذیه و تمرین کاربردی‌تر از تصور محافظت کامل با یک قرص کلسیم است.
در یک جلسه گرم، کلسیم را در چارچوب مدت، آب و اتلاف بررسی می‌کنیم؛ برنامه یک ورزشکار را بی‌تغییر برای دیگری به کار نمی‌بریم.
🔒 The rest of this entry is available after free Google sign-in.
Home
Academy
Site Map