GLOSSARY

نیمه‌عمر کافئین (Caffeine Half-Life) زمان کاهش غلظت کافئین به نصف در شرایط تعریف شده را با تغییرات فردی قابل توجه توصیف می کند.

کافئین گیرنده‌های آدنوزین را مهار می‌کند و می‌تواند بعضی پیامدهای استقامتی، هوشیاری و فعالیت پرشدت را بهبود دهد. پاسخ با مقدار، تکلیف و حساسیت فرد تغییر می‌کند. کافئین بیشتر الزاماً مؤثرتر نیست و عوارض ممکن است از فایدهٔ کوچک عملکردی بیشتر باشند. کافئین قهوه، ژل، نوشیدنی، قرص و محصولات ترکیبی باید جمع زده شود. اختلال خواب، اضطراب، علائم گوارشی و شکایت قلبی‌عروقی اهمیت دارند. پودر خالص و غلیظ خطر خاص خطای مقدار مصرف دارد؛ حس تحریک‌شدن نشانهٔ سوخت‌رسانی کافی یا ایمن نیست.

رساندن و پاک‌سازی کافئین با شکل محصول، غذا، متابولیسم، دارو و فیزیولوژی فرد فرق دارد. الگوی جذب آدامس با محصولات بلعیدنی ممکن است متفاوت باشد و مقدار کافئین قهوه هم ثابت نیست. CYP1A2 در متابولیسم و تولید موادی مانند پاراکسانتین نقش مهم دارد. مصرف عادت‌وار و علائم قطع در تفسیر مطالعه اثر دارند، ولی پرهیز کامل شرط همگانی فایده نیست. یک ژنوتیپ تمام پاسخ عملکردی را با اطمینان تعیین نمی‌کند. جلسهٔ هدف و باقی‌ماندن اثر بر خواب بعدی باید همزمان بررسی شوند.

به عنوان مثال، قبل از ارزیابی قرار گرفتن در معرض روز، کافئین قهوه، یک ژل و یک محصول قبل از تمرین را اضافه کنید. یک ورزشکار ممکن است احساس هوشیاری بیشتری داشته باشد اما بعد از آن خواب ضعیفی داشته باشد. استراتژی را بر اساس عملکرد مورد نظر و بازیابی بعدی قضاوت کنید و از تلقی قوی ترین احساس یا بیشترین دوز به عنوان بهترین نتیجه اجتناب کنید.