GLOSSARY

آسیب استرسی استخوان (Bone Stress Injury (BSI)) آسیب استخوان ناشی از بارگذاری مکرر که بیش از ظرفیت بافت برای سازگاری و ترمیم است.

آسیب استرسی استخوان وقتی ایجاد می‌شود که بارگذاری تکراری از توان تحمل و ترمیم استخوان فراتر برود. این طیف از واکنش استرسی تا شکستگی استرسی ادامه دارد و محل و شدت آسیب، مدیریت را تغییر می‌دهند. ارزیابی تغذیه، دسترسی انرژی، کلسیم، ویتامین D و عوامل مرتبط را در کنار تمرین، بیومکانیک و سابقه پزشکی بررسی می‌کند. عدد تراکم استخوان فقط بخشی از تصویر است. درد موضعی پایدار استخوان نیازمند بررسی است؛ نباید فقط مکمل داد یا تمرین را تا ظاهرشدن شکستگی ادامه داد.

سلامت استخوان به انرژی کافی، مواد مغذی مرتبط، بار مکانیکی، هورمون‌ها و عوامل بالینی وابسته است. کلسیم و ویتامین D مهم‌اند، اما مکمل به‌تنهایی همه علت‌های تراکم پایین را برطرف نمی‌کند. استئوپنی و پوکی استخوان در چارچوب تشخیصی مناسبِ سن و وضعیت بالینی تفسیر می‌شوند. ورزشکار دارای آسیب استرسی مکرر استخوان یا نشانه دسترسی پایین انرژی به بررسی کامل‌تر نیاز دارد. تمرین و ریکاوری باید متعادل شوند؛ ورزش بیشتر یا کلسیم بیشتر همیشه راه‌حل نیست.

دسترسی انرژی، انرژی غذایی باقی‌مانده پس از کسر مصرف ورزش را نسبت به تودهٔ بدون چربی در یک بازهٔ مشخص بیان می‌کند. این مفهوم با تعادل انرژی روزانه و درصد چربی یکسان نیست. خطای ثبت غذا، برآورد ورزش و سنجش ترکیب بدن، محاسبه را تغییر می‌دهد. یک آستانه یا مشاهدهٔ کوتاه برای تشخیص همهٔ ورزشکاران کافی نیست. خستگی مداوم، بازیابی نامناسب یا نشانه‌های نگران‌کننده باید در زمینهٔ سلامت و تمرین بررسی شوند، نه فقط با یک عدد محاسباتی.

DXA با تفاوت تضعیف پرتو ایکس در انرژی‌های مختلف، چربی، بافت نرم بدون چربی و مواد معدنی استخوان را برآورد می‌کند؛ بدن را مستقیماً از نظر شیمیایی تجزیه نمی‌کند. غذا، آب بدن، تمرین اخیر، وضعیت قرارگیری، نرم‌افزار و مرزبندی تحلیل بر مقایسه اثر دارند. دستگاه یکسان و قرارداد ثابت کمک می‌کنند. تغییر کوچک تودهٔ بدون چربی می‌تواند در محدودهٔ نوسان روش یا ناشی از آب و گلیکوژن باشد و باید کنار دقت روش و عملکرد تفسیر شود.

ورزشکار جوان علاوه بر ورزش، برای رشد، بلوغ، یادگیری و سلامت به تغذیه نیاز دارد. سن تقویمی همه اطلاعات بلوغ زیستی را نشان نمی‌دهد و جهش رشد می‌تواند اشتها و نیاز را تغییر دهد. وعده‌ها و میان‌وعده‌های در دسترس باید با مدرسه، سفر و تمرین هماهنگ شوند و حمایت مناسب خانواده وجود داشته باشد. هدف کاهش وزن، الگوی ترکیب بدن و برنامه مکمل بزرگسال نباید به کودک منتقل شود. افت مسیر رشد، خستگی پایدار، تأخیر رشد یا محدودیت غذایی به ارزیابی متناسب سن نیاز دارد؛ مطالبه انضباط یا تمرین بیشتر پاسخ کافی نیست.

وضعیت یک ماده مغذی حاصل دریافت، جذب، توزیع، ذخایر، اتلاف و نیاز فیزیولوژیک است. غلظت طبیعی خون همیشه ذخایر کافی را تضمین نمی‌کند و نتیجه غیرطبیعی هم می‌تواند علت غیرتغذیه‌ای داشته باشد. برای مثال، کلسیم خون مستقیماً کفایت کلسیم غذایی یا ذخیره استخوان را اندازه نمی‌گیرد. مواد مغذی مختلف به راهبردهای ارزیابی متفاوت نیاز دارند. آزمایش برای سؤال بالینی مشخص انتخاب می‌شود و همراه علائم، رژیم، بیماری مرتبط و شرایط نمونه‌گیری تفسیر می‌شود؛ هر عدد در یک پنل گسترده آزمایشگاهی، هدفی برای بهینه‌سازی عملکرد ورزشی نیست.