GLOSSARY

تغذیه بولوس (Bolus Feeding) مقدار مشخص تغذیه را در بازه نسبتاً کوتاه، در صورت تناسب با مسیر و وضعیت بیمار، می‌رساند.

تغذیه لوله‌ای روده‌ای، وقتی دریافت دهانی ناکافی یا ناایمن است و دستگاه گوارش قابل استفاده است، مواد مغذی را به آن می‌رساند. محل لوله، مدت دسترسی، خطر آسپیراسیون و وضعیت بالینی بر برنامه اثر دارند. مسیر معده و ژژنوم از نظر تجویز و تحمل قابل جایگزینی خودکار نیستند. فرمول، شیوه رساندن، آب و دارو به هماهنگی تخصصی نیاز دارند. این حمایت پزشکی، روش پیشرفته سوخت‌رسانی ورزشکار نیست و موقعیت لوله، عدم تحمل و عوارض دیگر باید پایش شوند.

فرمول‌های روده‌ای از نظر شکل پروتئین، چگالی انرژی، فیبر، الکترولیت و کاربرد بالینی تفاوت دارند. فرمول پلیمریک عمدتاً اجزای دست‌نخورده دارد؛ نیمه‌المنتال و المنتال از اجزای تجزیه‌شده‌تر در ترکیب‌های متفاوت استفاده می‌کنند. محصول تخصصی‌تر یا گران‌تر خودبه‌خود تحمل بهتر یا برتری بالینی ندارد. مسیر تغذیه، توان هضم، بیماری و نسخه کل، انتخاب را هدایت می‌کنند. بولوس، متناوب و پیوسته الگوهای متفاوت تجویزند و تناسب آن‌ها به مسیر دسترسی و نیاز بیمار وابسته است.

سوءتغذیه در اندازه‌های مختلف بدن، حتی در فرد چاق، رخ می‌دهد. ارزیابی، کاهش دریافت یا جذب، التهاب ناشی از بیماری، روند وزن و یافته‌های مرتبط با ترکیب بدن یا عملکرد را در نظر می‌گیرد. کم‌تغذیه‌ای، بیش‌تغذیه‌ای و کمبود ریزمغذی مشخص، مشکل‌های هم‌پوشان اما متفاوت‌اند. وزن ثابت یا بالا، دریافت ناکافی مواد مغذی یا کاهش عضله را رد نمی‌کند. در ورزشکار، دریافت رو به کاهش، بیماری تکرارشونده یا افت وزن ناخواسته باید بررسی شود و صرفاً سبک‌ترشدن تحسین نشود.