محیط بدن
انرژی، وزن و ترکیب بدن
محیط بدن (Body Circumference) فاصله اطراف یک ناحیه مشخص از بدن را اندازه گیری می کند. نشانه های تشریحی، کشش نوار و موقعیت باید برای تفسیر تغییرات در طول زمان استاندارد شوند.
سنجش محیط اندام به محل آناتومیک مشخص، کشش نوار، وضعیت بدن و در موارد لازم مرحلهٔ تنفس وابسته است. تغییر عدد می‌تواند از عضله، چربی، مایع یا روش اندازه‌گیری باشد. نسبت دور کمر و باسن فقط با قرارداد سنجش و مخرج یکسان قابل‌مقایسه است. مقدار خام را کنار شاخص محاسبه‌شده ثبت می‌کنیم. این روش کم‌هزینه برای روندها مفید است، اما همهٔ بافت‌ها را جدا نمی‌کند و جای ارزیابی لازم هنگام نگرانی سلامت را نمی‌گیرد.
کالیپر، لایهٔ دولایه و فشردهٔ پوست و بافت زیرجلدی را در محل استاندارد می‌سنجد. محل، مهارت ارزیاب و روش گرفتن چین بر نتیجه اثر دارند. مجموع چین‌ها می‌تواند بدون تبدیل به درصد چربی برای پایش مفید باشد. معادلهٔ پیش‌بینی، فرض‌های مربوط به توزیع چربی و جمعیت سازنده را اضافه می‌کند. اندازه‌گیری تکراری با ارزیاب آموزش‌دیده و قرارداد ثابت ارزشمندتر است؛ این روش چربی احشایی را مستقیماً اندازه نمی‌گیرد.
مدل ترکیب بدن، اجزا را در یک سطح تعریف‌شده جدا می‌کند. مدل دو جزئی معمولاً چربی و تودهٔ بدون چربی را تفکیک می‌کند. افزودن سنجش آب یا مواد معدنی در مدل پیچیده‌تر بعضی فرض‌ها را کاهش می‌دهد، اما همهٔ خطاها حذف نمی‌شوند. توصیف مولکولی، سلولی و بافتی، شیوه‌های متفاوت بررسی همان بدن‌اند. پیش از مقایسه باید مدل، متغیرهای اندازه‌گیری‌شده و فرض‌ها را شناخت؛ همهٔ اجزای گزارش را نباید بافت‌های آناتومیکِ مستقیماً اندازه‌گیری‌شده دانست.
به عنوان مثال، اندازه گیری دور کمر در نقطه عطفی متفاوت می تواند تغییر ظاهری ایجاد کند، حتی زمانی که بدن ورزشکار تغییر معنی داری نداشته باشد. همین تکنیک را تکرار کنید و مقدار خام را ثبت کنید. تفسیر باید به جای تغییر فوری برنامه غذایی به دلیل خواندن یک نوار، تغییرات اندازه گیری و غذا خوردن اخیر را در نظر بگیرد.
🔒 The rest of this entry is available after free Google sign-in.
Home
Academy
Site Map