زیست‌انرژی‌شناسی
متابولیسم و بیوشیمی تغذیه
زیست‌انرژی‌شناسی (Bioenergetics) چگونگی تبدیل و استفاده از انرژی در جانداران را بررسی می‌کند.
انرژی آزاد گیبس امکان و جهت مطلوب ترمودینامیکی واکنش را در شرایط مشخص توصیف می‌کند؛ سرعت واکنش را به‌تنهایی نمی‌گوید. اگزرگونیک و اندرگونیک به تغییر انرژی آزاد و گرماده و گرماگیر به گرمای واکنش مربوط‌اند، پس مترادف کامل نیستند. غلظت مواد و محیط بر مقدار واقعی اثر دارند. عدد شرایط استاندارد را نباید بی‌تغییر به هر سلول یا کل انرژی یک وعده تبدیل کرد.
سلول واکنش انرژی‌خواه را به فرایند انرژی‌زا پیوند می‌دهد تا مجموع تغییر انرژی آزاد مناسب شود. این جفت‌شدن باید با سازوکار واقعی انتقال گروه یا تغییر ساختار انجام شود، نه فقط کنارهم‌بودن دو واکنش روی کاغذ. ساخت ATP و مصرف آن از حلقه‌های مهم این پیوندند. انرژی از هیچ ساخته نمی‌شود؛ سوخت غذا به کار سلولی و گرما تبدیل می‌شود و بخشی در ساختارها ذخیره می‌ماند.
انرژی فعال‌سازی سد مسیر رسیدن به واکنش است و با تغییر نهایی انرژی آزاد یکسان نیست. آنزیم با مسیر کاتالیزی مناسب سرعت را تغییر می‌دهد، اما نقطه تعادل ترمودینامیکی را خودبه‌خود جابه‌جا نمی‌کند. وجود آنزیم بیشتر هم بدون سوبسترا و تنظیم مناسب الزاماً شار بیشتر نمی‌سازد. در ادعای مکمل، نام آنزیم یا نقش زیستی را از اثبات اثر واقعی مصرف در انسان جدا می‌کنیم.
مثلاً هنگام مقایسه جلسه سبک با تمرین شدید، غذای پیش از فعالیت، مدت و شدت، زمان نمونه‌گیری و شرایط بازیابی را کنار هم ثبت می‌کنیم. تغییر یک عدد یا فعال‌شدن یک مسیر به‌تنهایی برای تغییر رژیم کافی نیست؛ تصمیم کاربردی باید به هدف تمرین، تحمل فرد و روند واقعی عملکرد متصل بماند.
🔒 The rest of this entry is available after free Google sign-in.
Home
Academy
Site Map