GLOSSARY

نمک صفراوی (Bile Salt) شکل یونی مرتبط با اسید صفراوی و یون مقابل است؛ در بسیاری متون کاربرد آن با اسید صفراوی نزدیک است.

کبد صفرا می‌سازد و کیسه صفرا بخشی از آن را ذخیره و غلیظ می‌کند؛ پس از غذا، انقباض کیسه به رساندن صفرا کمک می‌کند. صفرا آنزیم هضم‌کننده نیست، بلکه همراه ترکیباتش در پردازش و جذب چربی نقش دارد. برداشتن کیسه صفرا به معنی توقف تولید صفرا نیست. ناراحتی پس از غذای چرب هم بدون بررسی، انسداد صفرا یا کمبود قطعی را ثابت نمی‌کند.

اسیدهای صفراوی اولیه در کبد ساخته می‌شوند و میکروب‌های روده می‌توانند آن‌ها را به انواع ثانویه تبدیل کنند. اتصال به گلیسین یا تورین، شکل‌های کونژوگه می‌سازد؛ اصطلاح نمک صفراوی به حالت یونی و همراهی با یون مقابل مربوط است. این واژه‌های نزدیک نباید به چند ماده کاملاً بی‌ارتباط تبدیل شوند. مقدار و ترکیب مخزن با تولید، بازیافت و اتلاف تنظیم می‌شود.

برای انتخاب محصول ورزشی، نقش طبیعی این مسیر را از ادعای روی بسته جدا می‌کنیم؛ ترکیب واقعی، مقدار و تحمل در تمرین بررسی می‌شوند و یک نام آنزیمی دلیل خرید یا مصرف بیشتر نیست.

بخش زیادی از اسیدهای صفراوی پس از کاربرد روده‌ای، به‌ویژه در ایلئوم انتهایی، بازجذب و از راه پورت به کبد برمی‌گردد. این گردش روده‌ای–کبدی امکان استفاده دوباره را می‌دهد؛ همه صفرا با هر وعده دفع و از نو ساخته نمی‌شود. بیماری یا جراحی ناحیه انتهایی می‌تواند چرخه را مختل کند. در چنین زمینه‌ای، علائم و جذب چربی باید بالینی بررسی شوند.