GLOSSARY

تغذیه بین دوره‌های مسابقه (Between-Period Nutrition) از وقفه ها و خواسته های واقعی بازی برای سازماندهی تغذیه در رقابت های متناوب، از جمله الزامات دوره ها یا مسابقات بعدی استفاده می کند.

ورزش تناوبی، کار شدید را با حرکت سبک‌تر یا توقف ترکیب می‌کند. کربوهیدرات می‌تواند اجرای تکراری را حمایت کند و بازیابی بین جلسه‌ها یا مسابقه‌ها نیاز تازه می‌سازد. ورزش قدرتی و توانی هم انرژی و پروتئین کافی می‌خواهد؛ نیاز کربوهیدرات آن به حجم و تراکم تمرین وابسته است. یک تلاش کوتاه، کل نیاز روز را توصیف نمی‌کند. غذا باید گرم‌کردن، تمرین، مسابقه، وقفه‌ها و رویداد بعدی را پوشش دهد.

نیاز کربوهیدرات با شدت، مدت و اهمیت کار تغییر می‌کند. دریافت روزانه به‌ازای تودهٔ بدن با نرخ دریافت حین ورزش که معمولاً بر ساعت بیان می‌شود، کمیت متفاوتی است. هدف روزانهٔ بیشتر، به معنی مصرف همان مقدار در همهٔ جلسه‌ها نیست. تأمین را با برنامه، ذخایر اولیه و تحمل هماهنگ می‌کنیم. گرمِ خورده‌شده را باید از گرمِ جذب‌شده یا اکسیدشده جدا دانست؛ این مراحل الزاماً هم‌مقدار و هم‌زمان نیستند.

گلیکوژن عضله و کبد نقش‌های مرتبط اما متفاوت دارند. گلیکوژن عضلانی عمدتاً به همان عضله سوخت می‌رساند؛ گلیکوژن کبد به حفظ گلوکز خون کمک می‌کند. ناشتایی شبانه می‌تواند دسترسی کربوهیدرات کبدی را کم کند، بی‌آنکه همهٔ عضلات به همان میزان تخلیه شوند. غلظت اولیه، تارهای درگیر و نیاز فعالیت بر مصرف اثر دارند. برآورد ذخیرهٔ کل، دسترسی تک‌تک مخزن‌های موضعی گلیکوژن را در یک حرکت مشخص مستقیماً نشان نمی‌دهد.