GLOSSARY

وضعیت اولیه مواد مغذی و پاسخ به مکمل (Baseline Nutrient Status and Supplement Response) وضعیت شروع مواد مغذی را به عنوان عاملی در پاسخ بررسی می کند، به ویژه زمانی که یک مداخله کمبود واقعی را تصحیح می کند.

پاسخ ظاهری هر فرد آمیزه‌ای از تفاوت زیستی، خطای اندازه‌گیری، انتظار ذهنی و تغییر تمرین یا رژیم است. غیرپاسخ‌دهنده‌بودن در یک آزمون پرنوسان الزاماً ویژگی ثابت فرد نیست. مشاهدات مرتبط باید در شرایط قابل‌مقایسه تکرار شوند و وضعیت اولیهٔ مواد مغذی و مصرف معمول در نظر گرفته شوند. توضیح ژنتیکی به‌تنهایی یک آزمون تجاری ژن را به نسخهٔ معتبر مصرف تبدیل نمی‌کند. فردی‌سازی باید تصمیم عملی را بهتر کند، نه اینکه تفاوت نامطمئن را برچسب همیشگی ورزشکار سازد.

ادعای معتبر مکمل به مطالعهٔ کنترل‌شدهٔ مرتبط، مقایسهٔ مناسب و پیامد معنادار نیاز دارد. تصادفی‌سازی، دارونما و کورسازی خطاهای متفاوتی را کاهش می‌دهند، اما نتیجهٔ مفید را تضمین نمی‌کنند. اندازهٔ نمونه، عدم‌قطعیت، وضعیت تمرینی، جنس، رژیم و روش مطالعه بر تفسیر اثر دارند. برآورد تجمیعی وعدهٔ نتیجه به تک‌تک افراد نیست. سازوکار محتمل، تغییر نشانگر، افزایش ظرفیت آزمایشگاهی و بهبود عملکرد مسابقه اطلاعات متفاوتی‌اند و نباید معادل یکدیگر معرفی شوند.

جذب، توزیع، متابولیسم و دفع تعیین می‌کنند ماده چگونه به خون و بافت برسد. غلظت پلاسمایی مستقیماً برداشت عضله یا اثر عملکردی مفید را نشان نمی‌دهد. نیمه‌عمر کاهش غلظت در شرایط مشخص را توصیف می‌کند و زمان رسیدن به اوج، زمان ثبت بیشینه را نشان می‌دهد. غذا، فرمولاسیون، مصرف تکراری و فیزیولوژی فرد بر این فرایندها اثر دارند. بنابراین اوج سریع‌تر یا بزرگ‌تر خون به‌تنهایی برتری یک محصول برای تکلیف ورزشی موردنظر را ثابت نمی‌کند.