GLOSSARY

همانندسازی مواد مغذی (Assimilation) در این فصل به استفاده بدن از مواد جذب‌شده اشاره دارد و مترادف دقیق هر مرحله هضم نیست.

زیست‌دسترسی اولیه یعنی آزادشدن ماده از ماتریس غذا و در دسترس قرارگرفتن برای جذب؛ فراهمی زیستی به سهم قابل‌جذب و قابل‌استفاده در چارچوب تعریف‌شده مربوط است. نتیجه آزمایشگاهی رهاسازی، معادل جذب انسان نیست. پخت، ترکیب وعده، شکل ماده و وضعیت بدن اثر دارند؛ برای انتخاب غذایی، مقدار واقعی و تنوع مهم‌تر از ادعای «جذب کامل» بدون روش اندازه‌گیری‌اند.

هضم غذا را به اجزای قابل‌جذب کوچک‌تر تبدیل می‌کند؛ جذب، عبور این اجزا از سد گوارش به محیط داخلی است. سپس انتقال، ذخیره یا مصرف بافتی رخ می‌دهد. این مرحله‌ها به هم مربوط‌اند ولی یکسان نیستند. برای ورزشکار، وجود مقدار زیاد ماده روی برچسب فقط دریافت را نشان می‌دهد و سرعت رسیدن آن به عضله یا میزان استفاده نهایی را تضمین نمی‌کند.

هضم‌پذیری سهمی از ماده مصرفی است که در روش مشخص هضم یا ناپدیدشدن آن ارزیابی می‌شود؛ با سرعت هضم یکی نیست. در اندازه‌گیری ظاهری، خروج گوارشی می‌تواند مواد منشأگرفته از خود بدن هم داشته باشد. اصلاح این سهم درون‌زاد به سنجه حقیقی کمک می‌کند. محل نمونه‌گیری، ماده آزمون و روش اصلاح برای مقایسه لازم‌اند؛ عدد مدفوعی و ایلئومی همیشه قابل‌جایگزینی نیستند.