ویتامینهای آنتیاکسیدان
ویتامینها
ویتامینهای آنتیاکسیدان (Antioxidant Vitamins) ویتامینهای مشارکتکننده در حفاظت اکسیداتیو، مانند C و E، هستند؛ این عنوان به معنی اثر یکسان همه شکلها یا دوزهای آنها نیست.
ویتامینهای آنتیاکسیدان در حفاظت شبکههای زیستی نقش دارند، ولی گونههای فعال اکسیژن فقط مواد زائد نیستند و در پیامرسانی تمرین هم شرکت میکنند. شواهد، مصرف همگانی دوزهای بالای آنتیاکسیدان را برای بازیابی بهتر تأیید نمیکند و بعضی پروتکلها ممکن است سازگاری را تغییر دهند. میوه و سبزی معمول را با جرعات ضخمة کپسولی از نظر مقدار و زمینه یکسان نمیدانیم.
خانواده ویتامین E هشت شکل طبیعی شامل آلفا، بتا، گاما و دلتای توکوفرول و توکوترینول دارد. فعالیت آنها در واکنش شیمیایی و نگهداری بدن یکسان نیست. آلفاتوکوفرول شکل مبنای تأمین نیاز انسان در مراجع رایج است؛ جمع ساده جرم همه اعضا یا شمارش عبارتهای روی بسته، لزوماً مقدار معادل تأمین نیاز را نشان نمیدهد و به قرارداد سنجش وابسته است.
میوه و مغزِ وعده روزانه را با کپسول آنتیاکسیدان بسیار پرمقدار یکی نمیدانیم؛ مقدار و زمینه متفاوت است.
پس از جذب شکلهای مختلف E، کبد آلفاتوکوفرول را با کمک پروتئین انتقالی ترجیحاً دوباره به گردش میفرستد و دیگر شکلها متفاوت متابولیزه میشوند. به همین دلیل مقدار زیاد یک عضو در غذا الزاماً به غلظت خون مشابه آلفا منتهی نمیشود. این تنظیم زیستی را نمیتوان فقط از عبارت آنتیاکسیدان یا طبیعی بودن یک روغن پیشبینی کرد.
🔒 The rest of this entry is available after free Google sign-in.
Home
Academy
Site Map