آنژیوتانسین ۱
هورمون‌ها، اشتها و تنظیم متابولیسم
آنژیوتانسین ۱ (Angiotensin I) پپتید اولیه حاصل از برش آنژیوتانسینوژن توسط رنین است.
رنین–آنژیوتانسین–آلدوسترون، وازوپرسین و پپتیدهای ناتریورتیک بخش‌هایی از تنظیم حجم، سدیم و آب‌اند و اثر یکسان ندارند. وازوپرسین عمدتاً دفع آب را تنظیم می‌کند و آلدوسترون بر جابه‌جایی سدیم و پتاسیم اثر دارد. تعریق، دریافت مایعات و شرایط محیط پیام‌ها را تغییر می‌دهند. فعال‌شدن این سامانه‌ها به‌تنهایی مقدار نوشیدن یا نمک لازم را تعیین نمی‌کند؛ تراز واقعی و شرایط فرد باید در نظر گرفته شوند.
هورمون‌ها پیام‌های شیمیایی‌اند و اثرشان به سلول هدف و گیرنده مناسب وابسته است. درون‌ریز معمولاً انتقال از راه خون را توصیف می‌کند؛ پیام موضعی و عصبی هم در تنظیم بدن شریک‌اند. یک ماده ممکن است چند نقش و چند منبع داشته باشد. نام «هورمون متابولیک» یا «هورمون اشتها» به معنی اثر انحصاری نیست و نتیجه را باید در شبکه پیام‌ها، تغذیه و فعالیت دید.
ساخت، ذخیره، ترشح، انتقال و پاک‌سازی مراحل متفاوت‌اند. غلظت خون حاصل ورود و برداشت است، نه اندازه مستقیم ترشح؛ تغییر حجم پلاسما در ورزش نیز می‌تواند بر عدد اثر بگذارد. نیمه‌عمر به روش و شکل هورمون وابسته است و با مدت تمام آثارش یکی نیست. برای مقایسه، زمان نمونه‌گیری، وعده قبلی و فعالیت اخیر را ثابت یا ثبت می‌کنیم.
🔒 The rest of this entry is available after free Google sign-in.
Home
Academy
Site Map