GLOSSARY

آمینوپپتیداز (Aminopeptidase) از انتهای آمینی پپتید اسید آمینه جدا می‌کند و مکمل آنزیم‌های برش درونی و انتهای کربوکسیلی است.

اسید و پپسین مرحله معده‌ای هضم پروتئین را آغاز می‌کنند و پروتئازهای پانکراس و پپتیدازهای روده ادامه می‌دهند. اندوپپتیداز پیوندهای درونی و اگزوپپتیداز انتهای زنجیره را هدف می‌گیرد. محصول فقط اسید آمینه آزاد نیست؛ پپتیدهای کوچک هم می‌توانند وارد سلول شوند. هیدرولیزشدن پودر به معنی جذب کامل، برتری عضله‌سازی یا نیاز همه ورزشکاران به همان نوع نیست.

بسیاری از پروتئازهای پانکراس به‌صورت پیش‌آنزیم ترشح می‌شوند. انتروپپتیداز حاشیه روده تریپسینوژن را فعال می‌کند و تریپسین به فعال‌شدن چند پیش‌آنزیم دیگر کمک می‌کند. این کنترل، از فعالیت نابجای زودرس می‌کاهد. زیموژن و پیش‌آنزیم دو نام نزدیک برای همین منطق‌اند؛ پیشوند «پرو» را نباید با آنزیم کاملاً فعال یا نیاز به مصرف خوراکی پروتئاز یکسان گرفت.

آنزیم گوارشی سرعت واکنش مشخص را افزایش می‌دهد و به نوع پیوند، محیط و دسترسی به سوبسترا وابسته است. نام یک آنزیم به معنی توان شکستن همه اجزای غذا نیست. بعضی به‌صورت پیش‌آنزیم ساخته و سپس فعال می‌شوند تا آسیب نابجا محدود شود. نقش طبیعی آنزیم را از اثر مکمل جدا می‌کنیم؛ وجود آن در بدن، فایده مصرف اضافه را به‌خودی‌خود ثابت نمی‌کند.