GLOSSARY

مکمل‌یاری اسید آمینه (Amino Acid Supplementation) یک یا چند اسید آمینه را در یک مخلوط انتخابی فراهم می کند. ترکیب واقعی بیشتر از نام دسته کلی مهم است.

کیفیت پروتئین به هضم‌پذیری و تأمین اسیدهای آمینهٔ ضروری مربوط است. وی، کازئین، شیر، سویا و دیگر منابع از نظر ترکیب و روند هضم تفاوت دارند، اما بالارفتن سریع‌تر اسیدهای آمینهٔ خون الزاماً نتیجهٔ بلندمدت بهتری ایجاد نمی‌کند. رژیم گیاهی هم با برنامه‌ریزی مقدار و تنوع منابع و دریافت کلی مناسب می‌تواند از بازیابی حمایت کند. ترکیب منابع یا تغییر اندازهٔ سهم غذا گاهی مفید است؛ قضاوت باید بر اساس وعده و کل رژیم باشد، نه صرفاً نام یک ماده روی بسته.

سنتز پروتئین عضله به ساخت پروتئین‌ها و تجزیه به حذف آن‌ها مربوط است؛ تعادل خالص از اختلاف این دو در یک بازه به دست می‌آید. اسیدهای آمینهٔ ضروری و تمرین مقاومتی می‌توانند ساخت را تحریک کنند، ولی افزایش کوتاه‌مدت سنتز همان افزایش بلندمدت حجم عضله نیست. پروتئین و انرژی کافی روزانه همراه با تمرین منظم اساس کار هستند. توزیع پروتئین فرصت‌های تغذیه‌ای متعددی ایجاد می‌کند؛ مقدار مناسب هر وعده با اندازهٔ بدن، سن، کیفیت غذا و نوع تمرین تغییر می‌کند.

لوسین در پیام‌رسانی آغاز سنتز پروتئین عضله نقش دارد، ولی برای ادامهٔ ساخت، همهٔ اسیدهای آمینهٔ ضروری لازم‌اند. آستانهٔ لوسین مفهومی وابسته به شرایط است و یک کلید روشن یا خاموش همگانی نیست. لوسینِ تنها یا BCAA تمام اسیدهای آمینهٔ ضروری را فراهم نمی‌کنند. پیش از افزودن یک اسید آمینه، مقدار پروتئین کامل و کیفیت غذا باید بررسی شود. افزایش موقتی اسیدهای آمینه در خون نشان‌دهندهٔ دسترسی آن‌هاست و به‌تنهایی رشد عضله را اثبات نمی‌کند.

مکمل می‌تواند کمبود مشخصی را جبران کند، شکل قابل‌حمل یک غذای ورزشی باشد یا سازوکار خاصی برای عملکرد را هدف بگیرد. شواهد و ارزیابی لازم برای این هدف‌ها یکسان نیست. تبلیغ برای ورزشکاران ضرورت مصرف را ثابت نمی‌کند و خستگی معمول تمرین هم کمبود یک ماده را تشخیص نمی‌دهد. ابتدا رژیم، سلامت، برنامهٔ تمرین و محدودیت‌های عملی بررسی می‌شوند؛ سپس باید فایدهٔ موردانتظار، پیامد قابل‌سنجش و زمان بازبینی یا توقف محصول مشخص شود.

صحت برچسب، هویت ماده، مقدار مؤثر، کنترل آلودگی و قابلیت ردیابی تولید جنبه‌های جداگانهٔ کیفیت‌اند. ترکیب اختصاصی ممکن است مقدار هر جزء را پنهان کند و مقایسه با پژوهش را ناممکن سازد. گواهی آنالیز فقط دربارهٔ نمونه و آزمون‌های مشخص است، نه همهٔ خطرهای ممکن. در صورت نیاز باید محصول و بچ دقیق در برنامهٔ گواهی مستقل بررسی شوند. تولید خوب و آزمایش مستقل بعضی خطرها را کم می‌کنند، اما اثربخشی یا نبود تمام مواد ممنوعه در هر بچ را تضمین نمی‌کنند.

دوز به مقدار مادهٔ فعال مرتبط اشاره دارد، نه لزوماً وزن کل پودر یا تعداد پیمانه‌ها. تک‌دوز، مجموع روزانه و مقدار نسبی به وزن بدن کمیت‌های متفاوتی هستند. افزایش مقدار می‌تواند بدون فایدهٔ عملکردی بیشتر، عارضه را افزایش دهد. بارگیری، نگهداری و زمان‌بندی حاد برای هر ماده معنای خاص دارند و قانون همگانی نیستند. تمام محصولات مصرفی باید کنار هم بررسی شوند تا تکرار یک ترکیب، دریافت کلِ ناخواسته ایجاد نکند.