GLOSSARY

نرخ اکسیداسیون اسیدهای آمینه (Amino Acid Oxidation Rate) مقدار اسید آمینه اکسیدشده در واحد زمان است.

اسیدهای آمینه برای ساخت پروتئین و ترکیبات دیگر به کار می‌روند و می‌توانند پس از پردازش نیتروژن، اسکلت کربنی را به مسیرهای انرژی بدهند. بدن مخزن اختصاصی نامحدود مانند ذخیره چربی برای همه اسیدهای آمینه ندارد. اکسیداسیون یک بخش به معنی ناکافی‌بودن همه پروتئین یا رشد بیشتر عضله با مصرف نامحدود نیست. برای ورزشکار، مقدار کل، کیفیت، توزیع و انرژی کافی در کنار بار تمرین مهم‌اند.

ترانس‌آمیناسیون گروه آمینی را میان مولکول‌ها جابه‌جا می‌کند و الزاماً همان آزادسازی مستقیم آمونیاک نیست. دآمیناسیون و دآمیداسیون هم گروه‌های متفاوت را پردازش می‌کنند و باید از افزودن گروه آمینی تفکیک شوند. آمونیاک و آمونیوم شکل‌های مرتبط با تعادل اسید و بازند. نیتروژن با سامانه‌های انتقالی و دفعی کنترل می‌شود؛ از خستگی تمرین، بالا بودن خطرناک آمونیاک یا نیاز درمان خودسرانه نتیجه نمی‌گیریم.

کبد نیتروژن را در چرخه اوره به شکل مناسب‌تر برای دفع تبدیل می‌کند و کلیه در خروج اوره نقش مهم دارد. ساخت و دفع اوره یک مرحله یا یک اندازه نیستند؛ آب بدن و کارکرد اندام‌ها هم غلظت را تغییر می‌دهند. یک عدد بالا به‌تنهایی مقدار پروتئین مصرفی یا آسیب عضله را قطعی نمی‌کند. نقش دفع نیتروژن دلیل نوشیدن افراطی یا حذف خودسرانه پروتئین لازم در ورزشکار سالم نیست.

لوسین، ایزولوسین و والین اسیدهای آمینه شاخه‌دارند و بخشی از پردازش آن‌ها در بافت‌های محیطی مانند عضله مهم است. سرنوشت کربن یکسان نیست؛ لوسین کتوژنیک، والین گلوکوژنیک و ایزولوسین دارای هر دو سهم است. این تقسیم، نقش ساختمانی ضروری را حذف نمی‌کند. از مسیر کربن نباید سود همگانی مکمل جداگانه یا بی‌نیازی از پروتئین کامل و انرژی کافی را نتیجه گرفت.

آلانین می‌تواند کربن و نیتروژن را میان عضله و کبد جابه‌جا کند؛ در کبد کربن به مسیر ساخت گلوکز و نیتروژن به پردازش دفعی می‌رود. چرخه آلانین با چرخه لاکتات یکسان نیست، هرچند هر دو ارتباط اندامی دارند. این بازیافت جای دریافت انرژی و پروتئین مناسب را نمی‌گیرد. بالا بردن یک اسید آمینه به‌تنهایی تضمین فعال‌شدن مفید چرخه یا کاهش تحلیل عضله در همه شرایط نیست.

در ورزش، مقدار و زمان سوخت با شدت، مدت، ذخایر و فاصله ریکاوری هماهنگ می‌شوند. هیچ مسیر انرژی یک‌باره کاملاً جای همه مسیرهای دیگر را نمی‌گیرد. هدف عملی، تأمین نیاز جلسه و بازیابی است؛ بالا بردن یک نشانگر یا بیشینه‌کردن سرعت یک واکنش لزوماً هدف بهتری نیست. رژیم متنوع با انرژی و پروتئین و کربوهیدرات متناسب، پایه تفسیر هر ادعای متابولیکی می‌ماند.