GLOSSARY

اکسیداسیون استیل-CoA (Acetyl-CoA Oxidation) مصرف گروه استیل در چرخه مرکزی و برداشت معادل‌های احیایی است.

چرخه سیترات یا کربس یا اسیدهای تری‌کربوکسیلیک نام‌های یک مسیر مرکزی‌اند. ورود گروه استیل با بازتولید اگزالواستات، تولید حامل‌های احیاشده و خروج دی‌اکسید کربن همراه است. حامل‌ها انرژی را به زنجیره تنفسی مرتبط می‌کنند؛ چرخه به‌تنهایی تمام ATP اکسیداسیون را مستقیم نمی‌سازد. این مسیر هم در تجزیه و هم تأمین مواد ساخت نقش دارد، پس آمفیبولیک است و اتصال چند نوع سوخت را توضیح می‌دهد.

سیترات، آلفا‌کتوگلوتارات، سوکسینات، مالات و دیگر واسطه‌ها میان واکنش‌های چرخه و مسیرهای ساخت پل می‌زنند. شکل اسیدی و یونی بعضی نام‌ها با محیط مرتبط است و هر نام، سوخت مکمل ضروری جداگانه نیست. غلظت یک واسطه نتیجه ورود و خروج است؛ بالا بودن می‌تواند از مصرف کمتر هم بیاید. برای قضاوت درباره شار، اندازه مخزن کافی نیست و روش و زمینه باید مشخص باشند.

آناپلروز پرکردن دوباره واسطه‌های چرخه و کاتاپلروز خروج آن‌ها برای کارکردهای دیگر است. این دو برای حفظ موجودی و تأمین ساخت هماهنگ می‌شوند. ورود استیل به‌تنهایی همان افزایش خالص همه واسطه‌ها نیست. مسیرهای ورودی مانند کربوکسیلاسیون پیرووات و خروج به ساخت گلوکز یا اسید آمینه نمونه‌اند. از امکان پرکردن چرخه نباید سود قطعی خوردن یک واسطه یا مکمل «تقویت کربس» را بدون بررسی انسانی نتیجه گرفت.