افزایش‌دهنده جذب
هضم، جذب و دستگاه گوارش
افزایش‌دهنده جذب (Absorption Enhancer) عامل کمک‌کننده به جذب در زمینه مشخص است؛ سود به ماده هدف و ترکیب واقعی وعده وابسته است.
مواد معدنی پیش از جذب باید در شکل قابل‌دسترس قرار گیرند و سپس از مسیرهای تنظیم‌شده یا غیرفعال عبور کنند. شکل شیمیایی، اندازه دوز، ترکیب وعده و وضعیت بدن مهم‌اند؛ یک درصد جذب ثابت برای همه مواد وجود ندارد. جذب در سلول با خروج به خون و نگهداری بعدی یکی نیست. برای مکمل، مقدار عنصر واقعی و تداخل‌ها از وزن کل ترکیب مهم‌ترند.
زیست‌دسترسی اولیه یعنی آزادشدن ماده از ماتریس غذا و در دسترس قرارگرفتن برای جذب؛ فراهمی زیستی به سهم قابل‌جذب و قابل‌استفاده در چارچوب تعریف‌شده مربوط است. نتیجه آزمایشگاهی رهاسازی، معادل جذب انسان نیست. پخت، ترکیب وعده، شکل ماده و وضعیت بدن اثر دارند؛ برای انتخاب غذایی، مقدار واقعی و تنوع مهم‌تر از ادعای «جذب کامل» بدون روش اندازه‌گیری‌اند.
مثلاً در بررسی یک وعده پیش از تمرین، مقدار مصرف، شکل غذا و فاصله تا شروع را ثبت می‌کنیم؛ عدد برچسب یا یک قله خونی را به‌تنهایی معادل جذب و استفاده کامل نمی‌گیریم.
ناقل پروتئینی معمولاً ویژگی سوبسترا و ظرفیت محدود دارد؛ با افزایش مقدار، نسبت جذب ممکن است ثابت نماند. رقابت به ماده، غلظت و شرایط وابسته است و همه مواد غذایی در مقدار معمول همدیگر را حذف نمی‌کنند. در ورزش، افزایش مرحله‌ای سوخت‌رسانی و آزمودن تحمل ارزش دارد. نتیجه آزمایش با دوز متمرکز را بدون زمینه به یک وعده مختلط یا برنامه روزانه تعمیم نمی‌دهیم.
🔒 The rest of this entry is available after free Google sign-in.
Home
Academy
Site Map