GLOSSARY

محیط شکم (Abdominal Circumference) دور یک سطح مشخص از شکم است. در برخی از پروتکل‌ها با اندازه‌های دور کمر همپوشانی دارد، اما وقتی نشانه‌های آناتومیکی متفاوت هستند، نباید یکسان فرض شود.

سنجش محیط اندام به محل آناتومیک مشخص، کشش نوار، وضعیت بدن و در موارد لازم مرحلهٔ تنفس وابسته است. تغییر عدد می‌تواند از عضله، چربی، مایع یا روش اندازه‌گیری باشد. نسبت دور کمر و باسن فقط با قرارداد سنجش و مخرج یکسان قابل‌مقایسه است. مقدار خام را کنار شاخص محاسبه‌شده ثبت می‌کنیم. این روش کم‌هزینه برای روندها مفید است، اما همهٔ بافت‌ها را جدا نمی‌کند و جای ارزیابی لازم هنگام نگرانی سلامت را نمی‌گیرد.

کالیپر، لایهٔ دولایه و فشردهٔ پوست و بافت زیرجلدی را در محل استاندارد می‌سنجد. محل، مهارت ارزیاب و روش گرفتن چین بر نتیجه اثر دارند. مجموع چین‌ها می‌تواند بدون تبدیل به درصد چربی برای پایش مفید باشد. معادلهٔ پیش‌بینی، فرض‌های مربوط به توزیع چربی و جمعیت سازنده را اضافه می‌کند. اندازه‌گیری تکراری با ارزیاب آموزش‌دیده و قرارداد ثابت ارزشمندتر است؛ این روش چربی احشایی را مستقیماً اندازه نمی‌گیرد.

مدل ترکیب بدن، اجزا را در یک سطح تعریف‌شده جدا می‌کند. مدل دو جزئی معمولاً چربی و تودهٔ بدون چربی را تفکیک می‌کند. افزودن سنجش آب یا مواد معدنی در مدل پیچیده‌تر بعضی فرض‌ها را کاهش می‌دهد، اما همهٔ خطاها حذف نمی‌شوند. توصیف مولکولی، سلولی و بافتی، شیوه‌های متفاوت بررسی همان بدن‌اند. پیش از مقایسه باید مدل، متغیرهای اندازه‌گیری‌شده و فرض‌ها را شناخت؛ همهٔ اجزای گزارش را نباید بافت‌های آناتومیکِ مستقیماً اندازه‌گیری‌شده دانست.