GLOSSARY

جدول مقایسه یادآوری ۲۴ ساعته، FFQ و ثبت غذایی (24-Hour Recall vs FFQ vs Food Record Table)

روش‌های ارزیابی رژیم غذایی دارای چارچوب‌های زمانی، بارها و ساختارهای خطای متفاوتی هستند. مصرف گزارش شده، دریافت جذب شده دقیق نیست.

ارزیابی رژیم غذایی یک ارزیابی سیستماتیک از غذاها و نوشیدنی های مصرف شده، از جمله مقادیر، زمان و زمینه مورد نیاز برای تفسیر رژیم گزارش شده.

برای مثال، بررسی خستگی ممکن است به مصاحبه غذایی، مرور تمرین و ارزیابی بالینی نیاز داشته باشد. ابتدا سؤال مشخص می‌شود و سپس داده لازم جمع‌آوری می‌شود. پیش از اقدام، نتیجه قابل دفاع از فرضیه‌ای که هنوز تأیید نشده متمایز می‌ماند.

روش ارزیابی دریافت بر اساس سؤال، جمعیت و امکانات انتخاب می‌شود. ثبت اخیر غذا می‌تواند زمان‌بندی وعده‌ها پیرامون تمرین را روشن کند؛ پرسشنامه بسامد مصرف برای بررسی الگوهای بلندمدت مناسب‌تر است. هیچ‌کدام به‌خودی‌خود دریافت معمول را با دقت کامل مشخص نمی‌کنند. جزئیات غذا باید با تمرین، دسترسی، علائم، دارو و اندازه‌گیری‌های مرتبط ترکیب شوند. لازم است محدودیت روش و نتیجه‌های نامطمئن روشن باشند. ارزیابی خوب به تصمیم قابل پیگیری می‌رسد؛ صرفاً یک گزارش طولانی مواد مغذی با اعدادی دقیق‌تر از کیفیت داده‌های اولیه نیست.

دریافت معمول به میانگین بلندمدت دریافت اشاره دارد، نه غذای یک روز منفرد. تفاوت روزهای تمرین، استراحت و مسابقه بخشی از تغییر واقعی دریافت است؛ خطای اندازه‌گیری هم به آن اضافه می‌شود. مشاهده‌های تکراری باید شرایط مرتبط را پوشش دهند و با روش مناسب جمع‌آوری شوند. میانگین چند روز غیرمعمول همچنان می‌تواند گمراه‌کننده باشد. برای ورزشکار، اطلاعات مهم توزیع غذا و زمان‌بندی را نیز نگه می‌داریم؛ میانگین هفتگی ظاهراً مناسب انرژی ممکن است هم‌زمان با سوخت‌رسانی ناکافی مکرر در اطراف جلسات سنگین وجود داشته باشد.

صحت به نزدیکی نتیجه به مرجع مناسب مربوط است؛ دقت تکرارپذیر به پراکندگی اندازه‌گیری‌های تکراری. نتیجه یکسان می‌تواند هر بار به‌طور منظم اشتباه باشد. روایی می‌پرسد آیا روش از تفسیر موردنظر حمایت می‌کند و پایایی، سازگاری عملکرد روش را بررسی می‌کند. خطای گزارش ممکن است از حافظه، زحمت ثبت، حذف غذا یا فشار اجتماعی ناشی شود. برآورد نامعقول باید سبب بازبینی شود، نه اتهام. کالیبراسیون ممکن است بعضی خطاها را با فرض‌های مشخص کاهش دهد، اما هر خودگزارشی را به اندازه‌گیری دقیق دریافت معمول ورزشکار تبدیل نمی‌کند.

تحلیل ترکیب غذا به تطبیق درست غذای گزارش‌شده با مدخل مناسب پایگاه داده وابسته است. نوع محصول، برند، غنی‌سازی، آماده‌سازی و خام یا پخته بودن وزن می‌توانند نتیجه را تغییر دهند. داده ثبت‌نشده لزوماً به معنای نبود ماده مغذی نیست. برای دستور غذا، مقدار مواد اولیه، بازده خوراکی و فرض‌های مناسب حفظ مواد مغذی لازم است. وقتی مقایسه اهمیت دارد، نام و نسخه پایگاه ثبت می‌شوند. خروجی دقیق نرم‌افزار همچنان برآورد است؛ بررسی تطبیق غذا و واحدها گاهی از افزودن رقم اعشار به داده نامطمئن مفیدتر است.

وضعیت یک ماده مغذی حاصل دریافت، جذب، توزیع، ذخایر، اتلاف و نیاز فیزیولوژیک است. غلظت طبیعی خون همیشه ذخایر کافی را تضمین نمی‌کند و نتیجه غیرطبیعی هم می‌تواند علت غیرتغذیه‌ای داشته باشد. برای مثال، کلسیم خون مستقیماً کفایت کلسیم غذایی یا ذخیره استخوان را اندازه نمی‌گیرد. مواد مغذی مختلف به راهبردهای ارزیابی متفاوت نیاز دارند. آزمایش برای سؤال بالینی مشخص انتخاب می‌شود و همراه علائم، رژیم، بیماری مرتبط و شرایط نمونه‌گیری تفسیر می‌شود؛ هر عدد در یک پنل گسترده آزمایشگاهی، هدفی برای بهینه‌سازی عملکرد ورزشی نیست.

پرونده مراقبت تغذیه باید ارزیابی، تفسیر، برنامه توافق‌شده، مسئولیت متخصصان و معیار پیگیری را روشن کند. اطلاعات گزارش‌شده از یافته اندازه‌گیری‌شده و قضاوت بالینی جدا ثبت می‌شوند. واحد، تاریخ، روش و تغییرات مهم باید معلوم باشند تا فرد حرفه‌ای دیگری تصمیم را بفهمد. اشتراک اطلاعات حساس به رضایت و دسترسی مناسب نیاز دارد. ارجاع باید نگرانی مشخص و فوریت را منتقل کند، نه فقط یک عنوان کلی. در ورزش، مستندسازی باید تداوم مراقبت را بهتر کند و از استفاده نامناسب اطلاعات سلامت در مربیگری یا انتخاب تیم پیشگیری کند.

منابع جدول: epi.grants.cancer.gov · 1