نسبت تستوسترون به کورتیزول و محدودیت‌های آن
پاسخ‌ها و سازگاری‌های هورمونی با ورزش
نسبت تستوسترون به کورتیزول و محدودیت‌های آن (Testosterone-to-Cortisol Ratio and Its Limitations)
نسبت تستوسترون به کورتیزول دو اندازه‌گیری متغیر بیولوژیکی تحت تاثیر زمان، پروتئین‌های اتصال، روش‌های سنجش و ورزش اخیر را ترکیب می‌کند.
پاسخ حاد و سازگاری بلندمدت. پاسخ هورمونی به شدت و مدت ورزش، سابقهٔ تمرین، سوخت‌رسانی، آب‌رسانی و زمان زیستی وابسته است. تغییر حجم پلاسما می‌تواند غلظت‌ها را جابه‌جا کند. برای تفسیر عملکرد غده باید ترشح، پاک‌سازی و حساسیت بافت از یکدیگر تفکیک شوند.
تفسیر مکانیسم. ارزش تشخیصی مستقل محدودی دارد و نمره جهانی وضعیت آنابولیک یا آمادگی تمرینی نیست.
پیامدهای عملکردی را دنبال کنید. سازگاری تمرینی با عملکرد، تحمل تمرین و ریکاوری در طول زمان ارزیابی می‌شود. اوج کوتاه‌مدت یک هورمون یا نسبت دو هورمون، به‌تنهایی هایپرتروفی، تمرین‌زدگی یا آمادگی را تعیین نمی‌کند. تغییرات پایدار باید همراه با علائم و وضعیت سلامت تفسیر شوند.
Home
Academy
Site Map