افزایش گیرنده‌های اکسی‌توسین نزدیک زایمان
فیزیولوژی درون‌ریز بارداری، زایمان و شیردهی
افزایش گیرنده‌های اکسی‌توسین نزدیک زایمان (Oxytocin Receptor Upregulation Near Labor)
افزایش پاسخ دهی به اکسی توسین رحم در نزدیکی زایمان شامل تغییرات گیرنده و سطح بافت است.
هماهنگی مادر، جفت و جنین
هورمون‌های مادر، جفت و جنین در محیطی هماهنگ و متغیر عمل می‌کنند. منبع هورمون و نقش بازخورد با پیشرفت بارداری تغییر می‌کند. پروتئین‌های حامل و نیاز متابولیکی نیز دگرگون می‌شوند؛ بنابراین مقادیر مرجع و الگوهای معمول خارج از بارداری همیشه قابل استفاده نیستند.
تفسیر مکانیسم
یک غلظت در گردش به تنهایی آمادگی انقباضی را اندازه‌گیری نمی‌کند.
گذار به شیردهی
پس از خروج جفت، محیط هورمونی به‌سرعت تغییر می‌کند و ساخت و خروج شیر با سازوکارهای متفاوت تنظیم می‌شوند. تولید شیر با تخلیهٔ مؤثر آن و پیام‌های موضعی ارتباط دارد. تغییر غلظت یک هورمون به‌تنهایی، کفایت شیردهی یا سلامت مادر و نوزاد را تعیین نمی‌کند.
Home
Academy
Site Map