پروتئین‌های متصل‌شونده به فاکتورهای رشد شبه‌انسولینی
هیپوفیز قدامی، هورمون رشد و پرولاکتین
پروتئین‌های متصل‌شونده به فاکتورهای رشد شبه‌انسولینی (IGF-Binding Proteins (IGFBPs))
پروتئین‌های اتصال دهنده IGF به لیگاندهای IGF متصل می‌شوند و توزیع، ماندگاری و دسترسی آنها به گیرنده‌ها را تنظیم می‌کنند. خانواده اصلی با میل ترکیبی شامل IGFBP-1 تا IGFBP-6 است که نقش تنظیم و بافت متمایزی دارند.
بیشتر از حمل و نقل غیرفعال
اتصال می‌تواند دسترسی فوری به گیرنده را محدود کند یا لیگاند را در زمینه‌های خاص حفظ و تحویل دهد. پروتئولیز و برهمکنش با ساختارهای خارج سلولی این اثرات را اصلاح می‌کند.
پاسخ‌های متابولیکی مختلف
انسولین، تغذیه، GH و شرایط بافتی به‌طور متفاوتی بر پروتئین‌های اتصال خاص تأثیر می‌گذارد. اندازه‌گیری یک IGFBP کل محیط اتصال را توصیف نمی‌کند.
مرز بالینی
نتایج IGFBP می‌تواند به ارزیابی‌های انتخابی غدد درون‌ریز کمک کند، اما آنها معیارهای جهانی رشد یا کفایت تغذیه نیستند. تفسیر به سن، فیزیولوژی، زمینه بیماری و پروتئین اتصال خاص اندازه‌گیری شده نیاز دارد.
Home
Academy
Site Map