انتقال هورمون‌ها و پروتئین‌های حامل آن‌ها
مبانی غدد درون‌ریز و هورمون‌شناسی
انتقال هورمون‌ها و پروتئین‌های حامل آن‌ها (Hormone Transport and Binding Proteins)
انتقال هورمون حرکت از یک محل ترشح به سمت بافت‌های هدف و اندام‌های پاک‌سازی را توصیف می‌کند. برخی از هورمون‌ها عمدتاً در پلاسما حل می‌شوند، در حالی که برخی دیگر به‌طور گسترده با پروتئین‌های اتصال دهنده خاص و آلبومین مرتبط هستند.
توابع حامل
گلوبولین متصل شونده به تیروکسین، گلوبولین متصل شونده به کورتیکواستروئید و گلوبولین اتصال به هورمون جنسی به گروه‌های مختلف هورمونی متصل می‌شوند. اتصال می‌تواند تغییرات سریع غلظت را بافر کند، بر توزیع تأثیر بگذارد و طول عمر در گردش هورمون را طولانی کند.
اندازه‌گیری مجموع و رایگان
هورمون کل، مجموع بخش‌های متصل و آزاد است. تغییر غلظت پروتئین حامل می‌تواند نتیجهٔ کل را بدون تغییر متناسب در بخش آزاد تغییر دهد. اتصال برگشت‌پذیر است و با جداشدن مولکول‌ها از حامل، بخش آزاد دوباره تأمین می‌شود.
محدودیت‌های یک مدل ساده
هورمون آزاد اغلب برای در دسترس بودن بافت مرکزی است، اما ناقلین، متابولیسم موضعی و مکانیسم‌های جذب خاص هورمون نیز اهمیت دارند. بارداری، داروها و بیماری‌های سیستمیک می‌توانند الگوهای اتصال را تغییر دهند. بنابراین تغییرات غلظت مربوط به ورزش باید با در نظر گرفتن نوع اندازه‌گیری و حامل‌های مربوطه تفسیر شود.
Home
Academy
Site Map