اختصاصیت گیرنده‌های هورمونی
گیرنده‌های هورمونی و پیام‌رسانی مولکولی
اختصاصیت گیرنده‌های هورمونی (Hormone Receptor Specificity)
اختصاصیت گیرنده هورمونی تشخیص ترجیحی و پاسخ گیرنده به لیگاندهای خاص را توصیف می‌کند. انتخاب‌پذیری از سازگاری مولکولی ناشی می‌شود، اما هورمون‌های نزدیک به هم ممکن است گیرنده‌های مشترکی داشته باشند یا در غلظت‌های مختلف برهم‌کنش داشته باشند.
یک مثال مفید. LH و hCG می‌توانند گیرنده یکسانی را فعال کنند، در حالی که الگوهای ترشح و تنظیمات بیولوژیکی آنها متفاوت است. گیرنده‌های انسولین و IGF مرتبط همچنین نشان می‌دهد که چرا شباهت ساختاری هنگام در نظر گرفتن واکنش متقابل اهمیت دارد.
خاص بودن شرایطی دارد. گیرنده ای که به‌طور انتخابی در غلظت‌های فیزیولوژیکی پاسخ می‌دهد ممکن است تحت قرار گرفتن در معرض دارویی رفتار متفاوتی داشته باشد. واکنش متقابل سنجش یک مسئله جداگانه است که شامل روش اندازه‌گیری می‌شود، به جای اینکه لزوماً منعکس کننده فعال شدن گیرنده در بافت باشد.
نتیجه عملی. یک هورمون اندازه‌گیری شده و یک پاسخ هدف پیش بینی شده نباید صرفاً با یک نام شیمیایی مشابه مرتبط شوند. زیرگروه گیرنده، غلظت موثر و بافت مربوطه را شناسایی کنید. این جزئیات توضیح می‌دهد که چرا هورمون‌های مرتبط می‌توانند اثرات همپوشانی ایجاد کنند بدون اینکه از نظر فیزیولوژیکی قابل تعویض باشند.
Home
Academy
Site Map