حساسیت‌زدایی گیرنده‌های هورمونی
گیرنده‌های هورمونی و پیام‌رسانی مولکولی
حساسیت‌زدایی گیرنده‌های هورمونی (Hormone Receptor Desensitization)
حساسیت زدایی گیرنده هورمونی کاهش پاسخگویی در طی تحریک مکرر یا مداوم است. این می‌تواند به سرعت از طریق جفت گیرنده تغییر یافته یا به آرامی از طریق تغییرات در دسترس بودن گیرنده و پیام‌رسانی پایین دست رخ دهد.
یک نمونه GPCR
فسفریلاسیون گیرنده و جذب آرستین می‌تواند جفت شدن به پروتئین‌های G را کاهش دهد. بسته به گیرنده و سلول، این رویدادها درونی سازی و مسیرهای پیام‌رسانی جایگزین را نیز تحت تأثیر قرار می‌دهند.
نه یک مکانیسم
حساسیت زدایی همولوگ عمدتا بر گیرنده تحریک شده تأثیر می‌گذارد. تنظیم هترولوگ می‌تواند گیرنده‌های دیگر را از طریق ماشین‌های پیام‌رسانی مشترک تحت تاثیر قرار دهد. کاهش پاسخ همچنین می‌تواند فراتر از خود گیرنده ایجاد شود.
اهمیت عملکردی
حساسیت زدایی از پیام‌رسانی کنترل نشده جلوگیری می‌کند و نحوه تفسیر الگوهای نوردهی را تغییر می‌دهد. پاسخ کوچکتر به یک محرک مکرر به‌طور خودکار به معنای کمبود هورمون نیست. محققان باید قبل از تعیین محل سازگاری، در دسترس بودن لیگاند، فراوانی گیرنده و کارایی پیام‌رسانی را تشخیص دهند.
Home
Academy
Site Map