پاسخ‌های اریتروپوئتین به ورزش
پاسخ‌ها و سازگاری‌های هورمونی با ورزش
پاسخ‌های اریتروپوئتین به ورزش (Erythropoietin Responses to Exercise)
اریتروپویتین به حس اکسیژن کلیوی پاسخ می‌دهد و لزوماً بعد از هر جلسه تمرین معمولی افزایش نمی یابد.
پاسخ حاد و سازگاری بلندمدت
پاسخ هورمونی به شدت و مدت ورزش، سابقهٔ تمرین، سوخت‌رسانی، آب‌رسانی و زمان زیستی وابسته است. تغییر حجم پلاسما می‌تواند غلظت‌ها را جابه‌جا کند. برای تفسیر عملکرد غده باید ترشح، پاک‌سازی و حساسیت بافت از یکدیگر تفکیک شوند.
تفسیر مکانیسم
قرار گرفتن در معرض هیپوکسیک، زمان‌بندی و در دسترس بودن آهن بر چگونگی تبدیل سیگنال اریتروپوئیتیک به تولید گلبول‌های قرمز بعدی تأثیر می‌گذارد.
پیامدهای عملکردی را دنبال کنید
سازگاری تمرینی با عملکرد، تحمل تمرین و ریکاوری در طول زمان ارزیابی می‌شود. اوج کوتاه‌مدت یک هورمون یا نسبت دو هورمون، به‌تنهایی هایپرتروفی، تمرین‌زدگی یا آمادگی را تعیین نمی‌کند. تغییرات پایدار باید همراه با علائم و وضعیت سلامت تفسیر شوند.
Home
Academy
Site Map