گیرنده‌های بویایی
دستگاه عصبی و حواس ویژه
گیرنده‌های بویایی (Olfactory Receptors) پروتئین‌های گیرنده متصل به پروتئین G روی مژک‌های نورون‌های حسی بویایی در اپیتلیوم بویایی (ناحیه‌ای حدود ۵ تا ۱۰ سانتی‌متر مربع در سقف حفره بینی) هستند که مولکول‌های بو را شناسایی می‌کنند.
ویژگی‌ها
- خانواده ژنی: ژن‌های گیرنده بویایی بزرگ‌ترین خانواده ژنی در ژنوم پستانداران هستند؛ انسان حدود ۴۰۰ ژن فعال و حدود ۶۰۰ شبه‌ژن غیرفعال دارد (جایزه نوبل ۲۰۰۴، آکسل و باک).
- یک نورون، یک گیرنده: هر نورون بویایی معمولاً فقط یک نوع گیرنده را بیان می‌کند.
- کد ترکیبی: هر بو چندین گیرنده را با شدت‌های متفاوت فعال می‌کند و الگوی ترکیبی آنها مشخص‌کننده بوست.
- همگرایی: آکسون‌های همه نورون‌هایی که یک نوع گیرنده دارند به یک یا دو گلومرول در پیاز بویایی می‌رسند.
تجدید
نورون‌های بویایی از معدود نورون‌هایی هستند که در طول زندگی از
🔒 The rest of this entry is available after free Google sign-in.
Home
Academy
Site Map