GLOSSARY

عضلات جونده (Muscles of Mastication) چهار جفت عضله هستند که فک پایین (مندیبل) را در مفصل گیجگاهی-فکی (TMJ) حرکت داده و عمل جویدن را انجام می‌دهند.

اعضای گروه

• ماستر (Masseter): قوی‌ترین؛ بالا بردن فک.
• تمپورالیس (Temporalis): بالا بردن و عقب کشیدن فک.
• ناخنی داخلی (Medial Pterygoid): بالا بردن و حرکت طرفی فک.
• ناخنی خارجی (Lateral Pterygoid): باز کردن دهان و جلو آوردن فک.

عصب‌دهی

همه توسط شاخه فک پایینی عصب سه‌قلو (CN V3) عصب‌دهی می‌شوند؛ زیرا همه از قوس حلقی اول جنینی منشأ گرفته‌اند.

ویژگی‌ها

نیروی گاز گرفتن در دندان‌های آسیا ممکن است در انسان به چند صد نیوتن و در برخی افراد به بیش از ۷۰۰ نیوتن برسد.

کاربرد بالینی و ارتباط با ورزش

• اختلالات مفصل گیجگاهی-فکی (TMD): درد فک، صدای کلیک و محدودیت باز کردن دهان؛ با دندان‌قروچه و استرس مرتبط است.
• ضربه به فک: در بوکس و ورزش‌های رزمی؛ شکستگی فک یا دررفتگی مفصل.
• محافظ دهان: در ورزش‌های تماسی خطر آسیب دندان را کاهش می‌دهد؛ شواهد قوی برای پیشگیری از ضربه مغزی توسط محافظ دهان وجود ندارد.
• فشردن فک در تمرینات قدرتی: ممکن است کمی به نیرو کمک کند، اما فشار مزمن به TMJ وارد می‌کند.