بازدم (خروج هوا از ریه‌ها)
دستگاه تنفسی
بازدم یا اگزهالاسیون (Exhalation / Expiration) مرحله خروج هوا از ریه‌هاست که با کاهش حجم قفسه سینه و در نتیجه افزایش فشار آلوئولی به بیشتر از فشار هوای بیرون انجام می‌شود.
بازدم آرام (غیرفعال)
- شل شدن دیافراگم و بین‌دنده‌ای‌های خارجی.
- بازگشت کشسان ریه‌ها و دیواره قفسه سینه.
- فشار آلوئولی حدود ۱+ سانتی‌متر آب؛ هوا به بیرون جریان می‌یابد.
- بدون صرف انرژی عضلانی.
بازدم فعال (با زور)
- عضلات شکمی: افزایش فشار داخل شکمی و راندن دیافراگم به بالا.
- بین‌دنده‌ای‌های داخلی: پایین کشیدن دنده‌ها.
- کاربردها: ورزش، سرفه، عطسه، آواز خواندن، نواختن ساز بادی و آزمون اسپیرومتری.
نسبت دم به بازدم
در استراحت حدود ۱:۲؛ یعنی بازدم طولانی‌تر است؛ در ورزش این نسبت به
🔒 The rest of this entry is available after free Google sign-in.
Home
Academy
Site Map